20-09-2012

Column Sparkchaser II

Als klein jochie was ik al gek van brommers en motoren, vele Mobylettejes en Sparta's, die bij buren en familie in schuurtjes stonden weg te kwijnen, werden door mij en mijn vrienden vakkundig omgebouwd en afgerost. Een ex-leger Matchless, geschonken door een oudere buurjongen die van z'n verkering niet meer mocht motorrijden, was m'n eerste motor en al werd deze meteen door ons uit elkaar gehaald en nooit meer aan de gang gekregen, er werd een hoop sleutelervaring opgedaan. 

Toen brak de dag aan dat ik het licht zag, zittend op een muurtje op een schoolplein in de buurt, hoorde ik plots het onmiskenbare geluid van twee zware op en neer gaande zuigers en naar lucht happende, haast snikkende carburateur. Uit een poortje kwamen twee jongens, die een zwarte Triumph Tiger probeerden aan te duwen. Het snikken ging over in een diep gereutel en plots kwam de dikke staande twin tot leven! 

De achter de motor duwende jongen viel voorover op de straat, en de jongen die het stuur vast had kreeg ogen zo groot als schoteltjes terwijl de Triumph zijn voorwiel het luchtruim koos en zijn stuurman als een lappenpop meetrok naar de andere kant van de straat. Gelukkig waren er toen nog niet zoveel auto's en liep alles goed af met beide rodeo-cowboys en de wilde Triumph. 

Deze demonstratei van niet te temmen PK's (pak m beet wel 22!) maakte dat ik voorgoed verslingerd zou raken aan dit legendarische Britse merk. Ik liet me van het muurtje zakken en liep op beide, nog natrillende, stuntpiloten af, met open mond bestudeerde ik de prachtige lijnen van de blinkende machine. 'Motor kopen? Loopt als een kogel!' zei de ene knul me. Ik maakte een afspraak voor dezelfde avond en na m'n spaarvarkentje geslacht te hebben ging ik die avond met m'n vader de Triumph nogmaals bekijken. 

Het was nog licht buiten en daar stond hij te blinken, nonchalant hangend op zijn zijstandaard. Met zijn zwarte tank, prachtige chromen spatborden en Triumph 'Mount-Organ' tankemblemen en het toen nog standaard chromen tankrekje leek hij daar staan te wachten tot Fonzie of James Dean of Marlon Brando om de hoek zou komen om hem aan te trappen om tegen de ondergaande zon aan de horizon te verdwijnen. 

Wat een teleurstelling moest dit zijn voor de zwarte Triumph, want hij ging met mij mee! Mijn vader probeerde nog af te dingen maar de jongens hadden meteen al in de gaten dat de Tiger die middag al verkocht was, ik moest hem gewoon hebben! ik had mijn vader nog verteld van het aanduwen dus we gingen er vanuit dat hij wel moeilijk te starten zou zijn maar alhoewel ik nog nooit zo'n zware machine had aangetrapt, startte hij met een enkele kick en bleef hij mooi stationair rondlopen. De koop werd gelsoten en ik heb nog lang plezier van de Tiger gehad. Later volgden nog diverse Tigers, Trophy's en Bonnies, maar net als je eerste vriendinnetje blijft je eerste motor je altijd het meeste bij. 

Greetings Sparkchaser  
Meer nieuws

Deel deze pagina op:

Bel 033 4635449